Overheid, waar ben ik aan toe!?

Zaleucus

Zaleucus

Het is zondag 12:30 uur. De slagader in mijn keel is dik en opgezwollen. Het klopt snel en ritmisch. De pupillen van mijn ogen staan wagenwijd open en mijn handpalmen voelen klam…

Oke, deze beschrijving is iets overdreven. Maar ik ben wel alert tijdens het kijken van het tv-programma Buitenhof. Dat komt door de discussie waar ik naar kijk. Anticiperend op de zaak Wilders heeft de rechtbank in Den Haag er voor gekozen om te selecteren op de samenstelling van de rechters. Om wraking te voorkomen, hebben geen van de rechters een uitgesproken politieke kleur.

Trojaans paard

Dat lijkt een slimme en strategische zet, maar dat is het niet. Het ondermijnt juist dat wat de rechterlijke macht te allen tijde hoog moet te houden: rechtsgelijkheid en rechtszekerheid. Het besluit is in feite een trojaans paard. De aanval op het rechtssysteem komt van binnenuit.

Geblinddoekt

Vrouwe Justitia draagt een blinddoek. Een symbool om uit te drukken dat recht gesproken wordt zonder aanziens des persoons. Het principe daarbij is rechtsgelijkheid. Dat we allemaal gelijk zijn in de ogen van de wet en ook zo worden behandeld. Het maakt dus niet uit wie er voor de rechtbank staat. Piet van de buren of een bekende Nederlander. Het recht wordt op dezelfde wijze toegepast. Dit principe geeft ons ook nog eens rechtszekerheid en daardoor maatschappelijke rust. De burger weet waar die aan toe is ten opzichte van de overheid.

Waar zijn we aan toe?

Het besluit dat de rechtbank heeft genomen staat in alle opzichten haaks op het principe van rechtsgelijkheid. Vrouwe Justitia keek met één oog onder de blinddoek vandaan en besloot, als gevolg van wie ze zag, rekening te houden met de verdachte door te selecteren op de samenstelling van de rechters. Gevolg: rechtsgelijkheid weg, rechtszekerheid weg en maatschappelijke onrust binnen gebracht. Waar zijn we aan toe, vraag ik me als burger af?

Van kwaad tot erger

Ze had niet mogen gluren, die Griekse godin. Want als de rechtbank in dit geval rekening houdt met de persoon en zijn politieke overtuiging, waar zou de rechtbank dan nog meer rekening mee moeten houden? Religie, ras? En wat betekent dit voor de onafhankelijkheid en de onpartijdigheid van de rechtspraak?

Het lijkt in eerste instantie een slimme zet. Maar dat is het totaal niet. Een rechtssysteem als de onze functioneert alleen maar als het betrouwbaar en voorspelbaar is. Dat is met het besluit van de rechtbank over boord gezet.

De slagader in mijn keel is dik en opgezwollen. Mijn handpalmen voelen klam. Waar ben ik aan toe?

Paul Weststeijn

Paul Weststeijn

Ik werk als DG-secretaris van DG Milieu en Internationale Zaken bij het ministerie van Infrastructuur en Milieu

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: