Milieu: gametime!

1327206444_c2c0a0c7c1_oSinds kort werk ik bij het directoraat-generaal Milieu en Internationale Zaken van het ministerie van IenM. In de sfeer en dynamiek van de serie Westwing: chef staf van DGMI. Wat een gaaf en breed werkveld. Ik val met mijn neus in de boter.

We zijn bij veel dingen betrokken: fysieke veiligheid, klimaat, milieu, gezonde steden, circulaire economie, duurzame brandstoffen en de grootste wetgevingsoperatie die Nederland ooit gekend heeft: de Omgevingswet!

Milieu als prioriteit

Ik merk dat het thema milieu steeds hoger op de maatschappelijke agenda komt te staan, in Nederland, in Europa en ook mondiaal. Denk aan de Klimaattop van Parijs. Denk aan het verschijnsel maatschappelijk verantwoord ondernemen. Denk aan de missie van Al Gore. En de talloze artikelen en boeken die hierover verschijnen.

Milieu is een thema dat  heel dichtbij komt. Verkeerd omgaan met het milieu is een bedreiging voor de fysieke gezondheid en ons welvaartsniveau. Dat wordt steeds nijpender. En dat zijn sterke prikkels om te veranderen. En het momentum is gekomen om daar wat aan te doen.

Een prioritaire, politieke agenda, vraagt om concrete ambitie en doelen. Ambitie en doelen vragen om (financiële) middelen. Dat alles zorgt voor druk op de bewindslieden die daar over gaan. En dat betekent dat er ook meer eisen aan het ambtelijk apparaat gesteld worden. De bewindslieden moeten tijdig en adequaat worden bediend.

Een cultuur in verandering

In het werkveld van milieu is (of was) er een dominante cultuur: sterk betrokken, bevlogen en een snufje activistisch. Het milieu moet koste wat kost worden gered. Dat is de missie. Al het andere is een randverschijnsel dat hinderlijk afleidt van waar het werkelijk om gaat.

Die dominante cultuur is aan het veranderen en hangt samen met de fase van de beleidscyclus. Het is geen domein meer dat exclusief toebehoort aan bepaalde groeperingen. Het is salonfähig aan het worden. Het wordt onderdeel van een ander, ruimer speelveld. Met meer spelers, meer belangen, andere spelregels.

We gaan van de ene aggregatietoestand naar de andere. Van agenderend naar beleidsvoorbereiding. Daar moeten we ons als ambtenaren op aanpassen.

Van agenderend naar beleidsvoorbereiding

Agenderend betekent gericht zijn op de omgeving, op maatschappelijke partners en actiegroepen. Dat hebben we veel laten zien. Het heeft er ook toe geleid dat het nu hoog en goed op de agenda staat. Contact met buiten blijft nodig en cruciaal, maar deze fase trekt voorbij. We ontwikkelen naar een volgende fase. Die van beleidsvoorbereiding.

Beleidsvoorbereiding  betekent dat we de de bewindslieden moeten voeden met een strategische, politieke en beleidsmatige agenda, inclusief de vertaling wat daar voor nodig is aan organisatie, mensen en middelen. Zo krijgen we het milieubeleid een stap verder.

Gametime!

Van onze organisatie vraagt deze fase dat dat we meer dan ooit gericht zijn op de politieke leiding en hun habitat. Dat we daarin strak, to the point en tijdig adviseren. Dat vraagt strategisch vermogen, discipline, planning, trots en verantwoordelijkheid. Voor je eigen werk en voor het systeem als geheel. Ambtenaren en politici zijn aan zet. Er is een enorm momentum. Het is gametime!

Paul Weststeijn

Paul Weststeijn

Ik werk als DG-secretaris van DG Milieu en Internationale Zaken bij het ministerie van Infrastructuur en Milieu

1 reactie

  1. 22 april 2016

    […] Weststeijn noemde de implementatie van de omgevingswet hier al de grootste wetgevingsoperatie die Nederland ooit gekend heeft. Het idee is dat er 26 wetten op […]

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: