Discriminatie? De overheid lost het wel voor u op.

Artikel 1 van de grondwet

Twee weken geleden deed Rutte in een interview in de Metro de volgende uitspraak:

“Een van de dingen die ik leer, is hoe ingrijpend discriminatie is. Dat het in Nederland nog veel voorkomt en het echt uitmaakt of je Mohammed of Jan heet als je solliciteert. Ik heb daar over nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat ik dit niet kan oplossen. De paradox is dat de oplossing bij Mohammed ligt. Ik kan tegen Nederland zeggen: ‘discrimineer a.u.b. niet, beoordeel iemand op karakter en kennis.’ Maar als het wel gebeurt, heeft Mohammed de keus: afhaken wegens belediging of doorgaan. Nieuwkomers hebben zich altijd moeten aanpassen en altijd te maken gehad met vooroordelen en discriminatie. Je moet je invechten.”

Rutte’s uitspraak werd al snel veroordeeld, maar kreeg ook bijval. Beide reacties kunnen gezien worden als een botsing tussen diegenen die geloven in de maakbaarheid van de samenleving (door de overheid) en de aanhangers van de maakbaarheid van het individu.

Vandaag maakte Lodewijk Asscher duidelijk tot welke stroming hij behoort. Maar hoe maakbaar is de samenleving nu eigenlijk? Hoe ver reikt onze verantwoordelijkheid als ambtenaren voor maatschappelijke vraagstukken als discriminatie? Hoe zit het met de verantwoordelijkheid van het individu, ouders en leraren? Het ‘u vraagt, wij draaien’ principe lijkt me in ieder geval niet de oplossing. Wel kan (en zal) ik als ambtenaar mijn invloed uitoefenen tegen discriminatie in mijn directe leefomgeving. Wat doe jij?

 

Maarten ter Horst

Werkt voor een middelgrote gemeente in de Randstad. Doet dingen in het vastgoed én organisatieontwikkeling. Is oprichter van I AMbtenaar. Houdt van halfvolle glazen, maar is positief kritisch. Redacteur van De Ambtenaar.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: